Wat kan ik doen als ik huiselijk geweld vermoed?

Maak je je zorgen om iemand? Blijf er niet mee rondlopen. Je komt misschien al meer te weten als je er met anderen over praat. Zoek ook contact met de persoon om wie het gaat, zodat hij of zij weet dat jij er voor iemand bent. Daarnaast kun je een gesprek aanknopen met de persoon van wie je denkt dat hij of zij de pleger is. Het is vaak een kwestie van een lange adem hebben, maar dit kunnen belangrijke stappen zijn. 

Deel je zorgen

Je komt al meer te weten als je je zorgen deelt met anderen. Misschien weten zij wat er aan de hand is. Als je je vermoedens uitspreekt, is dat geen roddelen of klikken. Je doet dat omdat je de persoon die het betreft, wilt helpen. 

Zoek contact met het vermoedelijke slachtoffer

Zoek ook contact met de persoon om wie het gaat en maak een praatje met hem of haar. Tips daarvoor vind je in het filmpje hieronder. Zo kom je er misschien achter of dat wat je gehoord of gezien hebt klopt, en of er iets is dat jij kunt doen om te helpen.

Als je dicht bij de persoon staat, bijvoorbeeld omdat je een vriend(in) bent, is het belangrijk te weten dat jij er voor hem of haar bent. Sta je iets verder van de persoon af, bijvoorbeeld als buurman of -vrouw, ook dan kun je je zorgen uiten. 

VOICE-OVER: Je zorgen maken om een ander is niet fijn.
Helemaal niet als die zorgen gaan over huiselijk geweld.
Gelukkig is er altijd iets dat je kunt doen.
Je kunt bijvoorbeeld praten met de persoon om wie je je zorgen maakt.
Hoe je dat doet, laten we je in deze video zien met vijf tips.

(Twee vrouwen praten met elkaar.)

Als eerste knoop je een gesprek aan over iets luchtigs zodat de ander zich op z'n gemak voelt.
Een tweede tip: Stel open vragen over wat je is opgevallen zodat de ander zelf kan vertellen.

(Beeldtekst: Niet: Je arm is helemaal blauw. Je bent zeker van de fiets gevallen? Wel: Ik zag dat je een blauwe plek had op je arm, wat is er gebeurd? Hoe kom je aan die blauwe plek?)

RUSTIGE MUZIEK

Gebruik het woord 'mishandeling' niet.

(Beeldtekst: Niet: Moest je laatst huilen doordat het thuis niet goed gaat? Wel: Hoe gaat het thuis eigenlijk? Het viel me op dat je laatst wat verdrietig keek.)

DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT VERDER

Drie: Oordelen helpt niet. Mensen zijn erg loyaal naar hun familie en vrienden.
Probeer daarom niet negatief over hen te praten ook niet als je zelf boos wordt van wat je hoort.
Richt je op de persoon voor je en vraag door.
Vier: Blijf kalm als de ander tijdens het gesprek erg emotioneel wordt.
Probeer hem of haar dan even af te leiden, bijvoorbeeld met een praktische vraag.
Tip vijf: Doe geen beloftes die je niet kunt houden.
Hoor je iets dat niet goed is, beloof dan niet dat je iets geheimhoudt maar vraag of je de ander mag helpen.

(Beeldtekst: Vind je het goed als ik Veilig Thuis eens bel? Misschien hebben zij advies.)

Geweld hoort nergens thuis.
Wil je weten wat je nog meer kunt doen bij vermoedens van huiselijk geweld?
Kijk op ikvermoedhuiselijkgeweld.nl.

Zoek contact met de vermoedelijke pleger

Daarnaast kun je een gesprek aanknopen met de persoon van wie je vermoedt dat hij of zij de pleger is. Misschien is er niets aan de hand, of worden stressvolle omstandigheden hem of haar te veel. Dan heeft ook de pleger hulp nodig. Maar, je komt er pas achter als je het vraagt.

Het is moedig als je dat doet en aandurft. Besef dat als jij het niet doet, er misschien niemand is die het doet. Jij kunt de problemen van een ander niet oplossen. Wel kun je van grote betekenis zijn.

Vraag en antwoord

Hoe begin ik een gesprek?

In het algemeen geldt, dat je kunt benoemen wat je opmerkt. Zeg bijvoorbeeld: “Ik zie dat je een blauw oog hebt, hoe vind je dat?”. Of: “Ik hoor vaak geschreeuw, hoe gaat het met je?”. 

  • Neem een open houding aan en wees niet veroordelend. 
  • Draag geen oplossingen aan en zet iemand niet voor het blok. 
  • Ga niet dreigen in de zin van “Als je nu niet aan de bel trekt, dan…” Of: “Dan trek ik mijn handen van je af.”

Hoe je een gesprek begint, hangt af van de situatie. Klik hieronder op een van de afbeeldingen om te lezen hoe je dat doet bij een vermoeden van kinder-, partner- of ouderenmishandeling.