Docenten meisjesbesnijdenis

Meisjesbesnijdenis vindt nog steeds plaats, meestal op vakantie in het land van herkomst

Alhoewel het in Nederland verboden is om meisjes te (laten) besnijden, gebeurt het soms toch. Naar schatting lopen 4.200 Nederlandse meisjes de komende 20 jaar risico op besnijdenis.

De meeste meisjes worden besneden tussen de 4 en 12 jaar. Het grootste deel van hen (82%) komt uit Somalië, Egypte, Ethiopië, Eritrea, Soedan en de Koerdische autonome regio in Irak. 

Misschien hebt u een meisje in de klas (met ouders) afkomstig uit een land waar meisjesbesnijdenis voorkomt. Deze meisjes lopen mogelijk het risico om besneden te worden. Dat kan gebeuren in Nederland of in het buitenland, bijvoorbeeld tijdens familiebezoek in de (zomer)vakantie in het land van herkomst of elders in Europa.

Wat is meisjesbesnijdenis?
Meisjesbesnijdenis is een medisch onnodige ingreep aan de uitwendige vrouwelijke genitaliën. Er zijn verschillende typen van besnijdenis. Bij de besnijdenis wordt er bijvoorbeeld in de schaamlippen en/of de uitwendige clitoris gesneden. Ook wordt soms de opening van de vagina nauwer gemaakt. 

Door deze verboden ingreep neemt de kans op pijn, ontstekingen en ziekte toe. Ook kunnen slachtoffers psychische en seksuele klachten overhouden aan hun besnijdenis. 

Wat kunt u als docent doen?

Preventief:
U kunt als leerkracht een belangrijke rol spelen in de signalering en preventie van meisjesbesnijdenis, zeker in de periode voor (en na) vakanties.

Let op de volgende signalen:
• Er circuleren geruchten over een komende besnijdenis van een meisje.
• Er is een buitenlandse vakantie gepland, naar het land van herkomst.
• Er is een verhuizing aanstaande.
• Het meisje laat voorzichtig zelf iets los.

Na de vakantie:
Ook als een meisje besneden is, kunt u als docent het verschil maken en ertoe bijdragen dat zij medische en/of psychische hulp krijgt voor haar mogelijke klachten.

Let op de volgende signalen:
• Het meisje is ziek geweest in de vakantie.
• Er is sprake van schoolverzuim.
• Het meisje ziet er moe, uitgeput of vaal uit.
• Ze gaat lang naar het toilet.
• Ze klaagt over buikpijn.
• Ze kan zich niet goed concentreren.
• Ze is stil en teruggetrokken.
• Ze reageert gesloten of afstandelijk.
• Ze blijft weg van gezondheidsonderzoeken.
• Ze kan een periode niet gymmen.
• Ze heeft moeilijkheden met lopen.

Overleg met een expert

Start bij een vermoeden van vrouwelijke genitale melding de meldcode en volg de stappen. Neem overeenkomstig met stap twee van de Meldcode Huiselijk Geweld contact op met de aandachtsfunctionaris KM/HG van school of (de aandachtsfunctionaris VGV van) Veilig Thuis. Deze laatste organisatie kunt u ook anoniem benaderen.

Zij bespreken samen met u de situatie en bespreken de beste aanpak.

Bij acute dreiging
Denkt u dat een meisje acuut risico loopt? Schakel direct hulp in en neem contact op met Veilig Thuis.

* Bovenstaande informatie is afkomstig uit de signaalwijzer meisjesbesnijdenis voor leerkrachten